Αγωνίστηκε σε Γιουβέντους, Ιντερ Τσέλσι, Φιορεντίνα και θα άλλαζε τα πάντα γιατί έκανε λάθος επιλογές
Η ιστορία του Ρουμάνου Αντριάν Μούτου είναι από αυτές που επιβεβαιώνουν ότι για να παίξεις μπάλα και να κάνεις καριέρα, δεν αρκεί το ταλέντο.
Χρειάζεται και μυαλό, τύχη, διάθεση για δουλειά... Δεν ξέρουμε τι απ' όλα είχε ο Μούτου, ξέρουμε όμως τι δεν είχε: Καθαρό μυαλό και υπομονή, με συνέπεια να μην είναι πουθενά 100% άνετος και έτοιμος να παίξει το ποδόσφαιρο του.
Η… μεταγραφική ευλογία
Η μεταγραφή του στην Ιντερ μόλις στα 20 του χρόνια, έμοιαζε με ευλογία για τον πιτσιρικά Ρουμάνο αλλά ο ίδιος δεν μπορούσε να περιμένει. «Είχα μπροστά μου τους Μπάτζο, Ρονάλντο, Βιέρι, Ζαμοράνο... Μία μέρα, στην προπόνηση, ο Λίπι μου... τράβηξε το αυτό: "Κοίτα να δεις μικρέ, μη βιάζεσαι. Θα έρθει η ώρα σου". Εγώ όμως δεν μπορούσα να περιμένω», είπε σε συνέντευξη του, εξηγώντας την απόφαση του να ζητήσει τον δανεισμό του στη Βερόνα.
Πήγε, έπαιξε καλά, έβαλε τα γκολ του και πήρε μεταγραφή για την Πάρμα, όπου ο Τσέζαρε Πραντέλι κατάφερε να τον βάλει σε μια σειρά. Οχι για πολύ όμως. Με το που ολοκληρώθηκε η πρώτη του σεζόν στο Ενιο Ταρντίνι, ο Μούτου ζήτησε να πάρει μεταγραφή για την Τσέλσι, όπου ο Ρομάν Αμπράμοβιτς είχε μόλις εμφανιστεί και σκορπούσε χρήμα εύκολα. Με την ίδια ευκολία θα σκορπίσει και τις ελπίδες του για ένα νέο ξεκίνημα ο Μούτου, ο οποίος θα βρεθεί θετικός σε χρήση κοκαΐνης.
«Το πρόβλημα δεν ήταν του ποδοσφαιριστή αλλά του ανθρώπου. Παρ' όλα αυτά, στην Αγγλία δεν μου έδωσαν νέα ευκαιρία. Αντί να με στηρίξουν με εγκατέλειψαν και με πήγαν στα δικαστήρια», λέει ο Ρουμάνος, ο οποίος παρ’ όλα αυτά είδε ακόμη μία ευκαιρία να του παρουσιάζεται, αφού αρχές του 2005 υπέγραψε στη Γιουβέντους.
«Εμεινα 1,5 χρόνο στο Τορίνο, πανηγύρισα δύο πρωταθλήματα, είχαμε ομαδάρα. Το 2006 όμως ξέσπασε το Calciopoli και η πρόταση της Φιορεντίνα έμοιαζε τέλεια λόγω του Τσέζαρε Πραντέλι. Οταν πήγα, όμως, είδα ότι ήταν κι αυτή μπλεγμένη στο σκάνδαλο», θυμάται ο Μούτου, ο οποίος στη Φλωρεντία έδειχνε να έχει βρει την Ιθάκη του.
Η καλύτερη πενταετία της καριέρας του
Η 5ετία στους βιόλα ήταν η καλύτερη της καριέρας του, είτε είχε δίπλα του στην επίθεση τον Τόνι, είτε τον Πατσίνι, είτε τον Τζιλαρντίνο. Τα γκολ έρχονταν, αλλά πάνω από όλα έρχονταν οι ντρίμπλες του ή οι ασίστ του, προκειμένου να εκτιμήσουν όλοι το ταλέντο του. Και το εκτίμησαν, σίγουρα περισσότερο από ό,τι έκανε ο ίδιος ο Αντριάν.
«Εκανα τόσες πολλές λάθος επιλογές τελικά, που αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω θα τις άλλαζα όλες», είπε πριν λίγες μέρες ο Ρουμάνος, δείχνοντας ότι κατάλαβε -εκ των υστέρων- ότι όσα έκανε στα ιταλικά (κυρίως) ή αγγλικά γήπεδα ήταν λίγα μπροστά σε αυτά που θα μπορούσε να κάνει.
.forzajuve



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου