Του συγγραφέα Αντώνη Γάκη.
Το καλύτερο Ψέμα είναι πάντα η Αλήθεια.
Πόσοι άνθρωποι φοβούνται να πούνε την αλήθεια και κρύβονται πίσω από ένα ψέμα.
Πολλοί από έμας τα βαφτίζουμε λευκά ή αθώα ψέματα.
Έτσι δικαιολογούμε τον εαυτό μας και παίρνουμε άφεση αμαρτιών.
Αλλα δεν διευκρινίζουμε το χαρακτηρισμό αθώο ψέμα ως προς ποιόν απευθύνεται το αθώο και σε ποιον το ένοχο.
Με ποιο δικαίωμα μπορούμε να αποφασίσουμε να αποκρύψουμε ή να παραλλάξουμε την απόλυτη αλήθεια σε ένα αγαπημένο μας πρόσωπο;
Γιατί η μισή αλήθεια να πονάει λιγότερο από την ολόκληρη εικόνα.
Μήπως απλά η παράταση στην άγνοια μετατρέπει το λευκό ψέμα σε πιο οδυνηρό;
Πόσες σχέσες θα είχαν τελειώσει στην αρχή χωρίς να πληγωθεί κανείς τόσο πολύ αν είχαμε το θάρρος να πούμε την αλήθεια που ήταν θέμα χρόνου ή σύμπτωσης να αποκαλυφθεί;
Πόσες μέρες ή ακόμα και χρόνια αληθινής ζωής θα είχαμε κερδίσει αν ήμασταν ειλικρινείς ο ένας με τον άλλον;
Μαθαίνουμε στα παιδιά μας να μην λένε ψέματα την ίδια στιγμή που με ευκολία, αν χτυπήσει την πόρτα ή το τηλέφωνο του σπιτιού κάποιος ανεπιθύμητος , του ζητάμε να πει ψέματα ότι δεν είμαστε σπίτι ή ότι κοιμόμαστε.
Εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας ότι υπάρχουν καλά και κακά ψέματα.
Τι Ψέμα Θεέ μου.
Θεωρούμε ότι έχουμε δικαίωμα να αποφασίζουμε τι πρέπει να μάθει ο φίλος, η σχέση μας, ο συνάδερφος μας, λες και εμείς είμαστε οι Απόλυτοι Κριτές την Αλήθειας.
Πόσο αλαζονικό, άραγε, είναι αυτό;
Πες μια αλήθεια και γλυτώνεις τον εαυτό σου από χιλιάδες ψέματα που θα χρειαστείς να πεις στην πορεία.
Πες αυτό που συνέβη την στιγμή που έγινε και ίσως ο άλλος σε συγχωρέσει. Αλλά κι αν όχι, τουλάχιστον θα σε εκτιμήσει.
Έναν άπιστο σύντροφο ίσως τον συγχωρήσεις μία φορά, έναν Ψεύτικο άνθρωπο ποτέ.
αναπνοές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου